نقد بازی Pokémon Champions: بازگشت رویای قدیمی یا یک ناامیدی بزرگ؟
بالاخره انتظارها به سر رسید! یک بازی پوکمون که تمام تمرکزش روی مبارزات آنلاین و نفسگیره. ایدهی یک بازی مثل Pokémon Champions که دیگه خبری از گشتوگذار، گرفتن Badge و پرورش پوکمون توش نباشه و مستقیم شما رو به دل رقابتهای PvP ببره، از زمان Pokémon Stadium رویای خیلی از ماها بوده. حالا بعد از ۲۶ سال، نینتندو با یک بازی «رایگان برای شروع» (Free-to-Start) برگشته تا این رویا رو زنده کنه. اما آیا این بازی همون چیزیه که انتظارش رو داشتیم یا قراره توی ذوقمون بزنه؟ بیاید با هم زیر و بمش رو بررسی کنیم.
پوکمون چمپیونز چیست؟ یک نوستالژی خالص!
اگر قبلاً هر کدوم از بازیهای اصلی پوکمون رو تجربه کرده باشید، ورود به Champions مثل پوشیدن دوبارهی یک کفش ورزشی قدیمی و راحته. شما یک تیم ششتایی از پوکمونها رو میسازید و وارد نبردهای 3v3 یا 4v4 میشید. همه چیز همون حس و حال کلاسیک رو داره: انتخاب همزمان حرکات، پیشبینی حرکت حریف و کمی هم چاشنی شانس. این سیستم مبارزات نوبتی، همون فرمول جادوییه که نزدیک به ۳۰ ساله ما رو عاشق این دنیا نگه داشته.

صادقانه بگم، گیمپلی بازی به شدت اعتیادآوره. بارها به خودم گفتم «فقط همین یک دست» و چند ساعت بعد به خودم اومدم! خودِ مبارزات، حتی بدون بخش ماجراجویی و لول آپ کردن، به تنهایی اونقدر جذاب هستن که شما رو پای بازی نگه دارن. اما مشکل دقیقاً از همینجا شروع میشه…
شمشیر دولبه: چرا Pokémon Champions هم جذابه و هم ناامیدکننده؟
با اینکه هستهی اصلی گیمپلی بازی واقعاً محکمه، اما محتوای اطرافش به طرز عجیبی خالی و ناامیدکنندهست. انگار یک اسکلت بینقص از یک بازی رو به شما دادن، اما فراموش کردن بهش گوشت و پوست اضافه کنن.
کمبود محتوا، ضربه کاری به بازی
برای یک بازی که تمام ادعاش روی «مبارزه» است، گزینههای مبارزه به شکل خندهداری کمه! شما فقط میتونید بین مبارزات تک به تک یا دو به دو یکی رو انتخاب کنید. حتی گزینهای برای آوردن تمام تیم ششتایی به میدون وجود نداره! هیچ بخش تکنفره، چالشی یا حتی یک حالت آفلاین برای تست کردن تیمها طراحی نشده. یا باید آنلاین PvP بازی کنید یا هیچی! این در حالیه که در بازی های سوپرسل مثل کلش رویال، همیشه مودهای متنوعی برای سرگرم شدن وجود داره.
نکته طلایی: نبود بخش آفلاین یعنی برای تست کردن استراتژیهای جدید، باید مستقیماً وارد بازی آنلاین بشید و ریسک باختن رو به جون بخرید. این موضوع برای بازیکنان حرفهای میتونه خیلی اذیتکننده باشه.
لیست پوکمونها: فقط بچه باحالها دعوتن!
این کمبود محتوا متاسفانه به خود پوکمونها هم سرایت کرده. در حال حاضر فقط ۱۸۶ پوکمون در بازی وجود داره! این لیست بیشتر شبیه «باشگاه بچههای محبوب و باحال مدرسه» است. پوکمونهای خفنی مثل Charizard و Sylveon حضور دارن، اما خبری از پوکمونهای عجیبتر و خاصتر مثل Porygon یا Lickitung نیست. حتی پوکمونهای افسانهای محبوبی مثل Mewtwo و Mew هم غایب هستن! این محدودیت، خلاقیت در تیمسازی رو به شدت پایین میاره.
اگر به دنبال هیجان در بازی های بتل رویال با تنوع بالا هستید، حتماً به بازیهایی مثل فری فایر یا کالاف دیوتی موبایل سر بزنید که دنیایی از آیتمها و کاراکترها رو در اختیار شما قرار میدن.
حکم نهایی: دانلود کنیم یا نه؟
بازی Pokémon Champions یک فونداسیون فوقالعاده محکم داره. سیستم مبارزاتش همون چیزیه که عاشقش هستیم و به شدت سرگرمکننده است. اما مشکل اینجاست که روی این فونداسیون، چیز زیادی ساخته نشده. کمبود شدید محتوا، مودهای بازی و تعداد کم پوکمونها باعث میشه بازی خیلی زود تکراری و سطحی بشه. اگر یک طرفدار سرسخت پوکمون هستید و دلتون برای مبارزات آنلاین تنگ شده، Champions میتونه برای چند ساعت سرگرمتون کنه. اما اگر به دنبال یک تجربه عمیق و کامل هستید، این بازی فعلاً در حد یک دمو یا نسخه اولیه به نظر میرسه و باید منتظر آپدیتهای آیندهاش بمونیم.
دیدگاههای کاربران0 دیدگاه
نظر خود را درباره این مقاله با ما به اشتراک بگذارید