گیمرهای قدیمیتر به خوبی یادشونه، دورانی که دیدن یک فیلم خوب بر اساس بازی ویدیویی، بیشتر شبیه به یک رویا بود. در اون دوران تاریک، ناگهان فیلم مورتال کامبت (Mortal Kombat) در سال ۱۹۹۵ مثل یک «فیتالیتی» بر پرده سینما ظاهر شد و استانداردهای اقتباس سینمایی رو برای همیشه تغییر داد. حالا بعد از گذشت این همه سال، سوال اینجاست: آیا این فیلم هنوز هم کمربند قهرمانی رو حفظ کرده یا در مقابل رقبای جدید، قافیه رو باخته؟ با پیجم شاپ همراه باشید تا به این سوال پاسخ بدیم.
مورتال کامبت ۹۵: چرا اینقدر به دل نشست؟
باید منصف باشیم، فیلمهایی مثل Detective Pikachu یا Sonic سطح توقع ما رو خیلی بالا بردن. اما در سال ۱۹۹۵، مورتال کامبت یک معجزه بود. چرا؟ چون سازندگانش دقیقاً فهمیده بودن که طرفداران چه میخوان: اکشن رزمی نفسگیر، دیالوگهای اغراقآمیز و باحال، احترام به دنیای بازی و البته، کری-هیرویوکی تاگاوا که با اون صورت سنگی و صدای مخوفش داد بزنه «Your soul is mine!».
این فیلم بدون هیچ خجالتی، هویت گیمینگ خودش رو بغل کرد. تورنمنت مرگبار، حرکات ویژه عجیب و غریب، و فیتالیتیهای خشن (البته تا جایی که ردهبندی سنی PG-13 اجازه میداد) همگی حاضر بودن. این دقیقا همون چیزی بود که ما گیمرها میخواستیم روی پرده بزرگ ببینیم.
نقاط ضعف: جایی که فیلم کم میآورد
با تمام علاقهای که به این فیلم داریم، نمیتونیم چشممون رو روی ضعفهاش ببندیم. راستش رو بخواید، مورتال کامبت ۱۹۹۵ فیلم «عالی» نیست. حتی شاید نشه بهش گفت فیلم «خوب»! بزرگترین مشکل فیلم، داستان و شخصیتپردازیشه.
شخصیتهای تکبعدی
در اون زمان، داستان بازیهای مورتال کامبت خیلی عمیق نبود. در نتیجه، قهرمانهای فیلم مثل لیو کانگ، جانی کیج و سونیا بلید خیلی سطحی به نظر میرسن. فیلم سعی میکنه بین اونها یک رابطه دوستانه ایجاد کنه، اما اینقدر سریع همه چیز اتفاق میفته که هیچ حس واقعی و ارگانیکی بینشون شکل نمیگیره. انگار سه نفر رو به زور کنار هم گذاشتن و گفتن: «شما باید دنیا رو نجات بدید!»
البته امروزه شخصیتپردازی در بازیها بسیار پیشرفت کرده. قهرمانهای بازیهای امروزی مثل 🛒 خرید CP کالاف دیوتی موبایل هر کدوم داستان و انگیزههای پیچیده خودشون رو دارن که ساعتها شما رو درگیر میکنه!
حکم نهایی: هنوز ارزش تماشا دارد؟
قطعاً! فیلم مورتال کامبت ۱۹۹۵ شاید از نظر فنی و داستانی بهترین فیلم تاریخ نباشه، اما یک چیز رو به بهترین شکل ممکن انجام میده: سرگرمی خالص! این فیلم یک جشن برای طرفداران مورتال کامبته. یک نامه عاشقانه به دورانی که بازیهای ویدیویی سادهتر اما به شدت اعتیادآور بودن.
نکته طلایی: اگر دنبال یک فیلم اکشن بیادعا و پر از صحنههای مبارزه هیجانانگیز هستید که شما رو برای چند ساعت از دنیای واقعی جدا کنه، تماشای دوباره این فیلم رو از دست ندید. این فیلم یک کپسول زمان به بهترین دوران ویدیو گیمه!
در نهایت، مورتال کامبت ۱۹۹۵ یک «فاجعه دوستداشتنی» است. فیلمی که با تمام ایراداتش، قلبش در جای درستی قرار داره و به منبع اصلی خودش وفاداره. برای ما گیمرها، این احترام از هر جایزه اسکاری باارزشتره.