تیم کین، اسطوره Fallout: گیمرها دیگر خودشان فکر نمی‌کنند، اینفلوئنسرها به جایشان تصمیم می‌گیرند!

صدای یک اسطوره همیشه شنیدنی است، مخصوصاً وقتی حرف از یک نگرانی عمیق باشد! تیم کین (Tim Cain)، یکی از مغزهای متفکر پشت شاهکار فراموش‌نشدنی Fallout، در یک ویدیوی یوتیوبی جدید، زنگ خطر را برای کل جامعه گیمینگ به صدا درآورده است. او معتقد است که ظهور اینفلوئنسرها و استریمرها، نه تنها نحوه بازی کردن ما، بلکه خودِ پروسه ساخت بازی‌ها را هم برای همیشه تغییر داده و این تغییر، لزوماً مثبت نیست.

از اکتشاف تا تقلید: اینترنت چگونه ذهن گیمرها را تغییر داد؟

کین با حسرتی آشکار از دهه ۸۰ میلادی یاد می‌کند؛ دورانی که به گفته او، توسعه‌دهندگان در یک فضای آزاد و بدون محدودیت‌های ژانری، خلاقیت خود را به نمایش می‌گذاشتند و گیمرها هم بدون هیچ پیش‌داوری، به دل ماجراجویی می‌زدند. در آن زمان، تنها راهنمای شما دفترچه داخل جعبه بازی و شاید یک مجله گیم بود. بقیه راه را باید خودتان کشف می‌کردید و این، لذت اصلی بازی بود.

اما با فراگیر شدن اینترنت در اواخر دهه ۹۰، اولین جرقه‌های تغییر زده شد. فروم‌ها و راهنماهای آنلاین، کم‌کم جایگزین روحیه «خودت انجامش بده» شدند. اما به گفته کین، زلزله اصلی با ظهور محتوای ویدیویی و اینفلوئنسرها رخ داد.

بازی برای کلیپ‌های وایرال یا برای گیمرها؟

کین به نکته بسیار مهمی اشاره می‌کند: امروزه توسعه‌دهندگان هنگام ساخت بازی از خود می‌پرسند: «کدام بخش از بازی ما برای ساختن کلیپ‌های کوتاه و جذاب مناسب است؟» این تفکر باعث شده تا عمق و پیچیدگی در برخی ژانرها، فدای لحظات پر زرق و برقی شود که در استریم‌ها و ویدیوهای یوتیوب خوب به نظر می‌رسند. این موضوع به خصوص برای طرفداران بازی‌های نقش‌آفرینی کلاسیک (CRPG) که پر از متن و دیالوگ هستند، یک فاجعه است.

وقتی نظر یک استریمر، نظر «شما» می‌شود!

خطرناک‌ترین بخش ماجرا از نگاه تیم کین، همین است. او می‌گوید: «نقدها از حالت ‘این بازی مبارزات کمتر و پازل‌های بیشتری نسبت به آن بازی دارد’ به حالت ‘این بازی احمقانه و کند است و به درد کژوال‌ها می‌خورد، به نظرم آن را نخرید’ تغییر کرده است.» این یعنی به جای ارائه اطلاعات برای تصمیم‌گیری، یک حکم قطعی صادر می‌شود.

گیمرها اینفلوئنسری را پیدا می‌کنند که از شخصیتش خوششان می‌آید و سپس، نظر آن شخص بدون هیچ فیلتری به نظر خودشان تبدیل می‌شود. این پدیده باعث شده تا افراد نظرات بسیار تندی در مورد بازی‌هایی داشته باشند که حتی یک دقیقه هم آن‌ها را بازی نکرده‌اند! اینجاست که تیم کین می‌گوید: «به نظر می‌رسد افراد بیشتری در حال واگذاری قضاوت خود به کسانی هستند که آنلاین می‌بینند.»

حرف‌های تیم کین یک تلنگر جدی است. آیا ما به عنوان گیمر، استقلال فکری خود را حفظ کرده‌ایم یا ناخواسته به بلندگوهای نظرات دیگران تبدیل شده‌ایم؟ این سوالی است که هر کدام از ما باید از خود بپرسیم. شاید وقت آن رسیده که کمتر ویدیو ببینیم و بیشتر بازی کنیم.