اعتراف تلخ: Hades بهترین بازی سوپرجاینت نیست؛ این شاهکار فراموش شده را به یاد دارید؟

امروز، ۳۰ تیر ۱۴۰۵، پانزدهمین سالگرد تولد یکی از بازی‌های جریان‌ساز و فراموش‌نشدنی است: Bastion. در دنیایی که همه غرق در اکشن بی‌نظیر و دیالوگ‌های جذاب Hades شده‌اند، وقت آن رسیده که یک قدم به عقب برداریم و اعتراف کنیم که شاید بهترین بازی استودیو Supergiant در به تصویر کشیدن خدایان دمدمی‌مزاج، اصلاً Hades نباشد. بله، درست شنیدید! بیایید سفری به دنیای خردشده‌ی Bastion داشته باشیم و ببینیم چرا این جواهر قدیمی، هنوز هم حرف‌های تازه‌ای برای گفتن دارد.

وقتی خدایان فقط یک مُشتی آیتم تزئینی بودند!

راوی بازی Bastion جمله‌ای کلیدی دارد: «اوراها (The Ura) از خدایان می‌ترسیدند. ما آن‌ها را به خرت‌وپرت‌های تزئینی تبدیل کردیم و به دیوارهایمان آویختیم.» همین یک جمله، دنیایی از فرهنگ و مذهب را به تصویر می‌کشد. یک طرف، قومی با سنت‌های مذهبی ریشه‌دار و طرف دیگر، جامعه‌ای که آن سنت‌ها را به سخره گرفته و بی‌ارزش کرده است. Bastion جزئیات مذاهب دنیای خود را مبهم نگه می‌دارد و به جز یکی دو مورد مثل Pyth، خدای گاو، بقیه در حد چند جمله معرفی می‌شوند. اما همین ابهام، به دنیای بازی بافتی عمیق و قابل‌تأمل می‌دهد.

در مقابل، Hades و دنباله‌ی آن، با وجود پرداختن مستقیم به اساطیر یونان، این عمق و پیچیدگی را ندارند. Bastion یک بازی درباره ایمان، اعتقاد و سرسپردگی است؛ مفاهیمی که در جانشینان معنوی‌اش به ندرت یافت می‌شوند. این بازی به شکلی مستقیم، ذات واقعی ایمان و پیچیدگی‌هایش را به ما نشان می‌دهد.

مقایسه مکانیک خدایان: معامله خطرناک در برابر هدیه‌های رایگان

شاید باورتان نشود، اما بخش بزرگی از DNA بازی Hades مستقیماً از Bastion به ارث رسیده است. هاب مرکزی که آن را آپگرید می‌کنید، سلاح‌های متنوع با آپگریدهای خاص، و سیستم مبارزات سریع و هیجانی، همگی ریشه در Bastion دارند. البته باید منصف بود، به عنوان یک بازی اکشن، Hades یک کلاس درس تمام‌عیار و به مراتب روان‌تر است. زگروئس (Zagreus) حتی بدون آپگرید هم سریع و قدرتمند است و بازی یک جریان دائمی از آدرنالین و حس قدرت را به شما تزریق می‌کند.

معبد خدایان در Bastion: احترام بگذار تا قدرت بگیری!

در Bastion، شما می‌توانید یک معبد بسازید. در این معبد، با انتخاب هر خدا، بازی را به شکلی که به آن خدا مربوط است، سخت‌تر می‌کنید! برای مثال، Pyth، خدای گاو، سرعت دشمنان را بیشتر می‌کند و Yudrig، خدای اسب، باعث می‌شود دشمنان با برخورد به شما هم دمیج بزنند. در ازای این چالش، شما پول و تجربه بیشتری کسب می‌کنید. این یک معامله مستقیم و خصمانه است. اگر کمک خدایان را می‌خواهید، باید به دشمنانتان قدرت ببخشید. این یعنی احترام و پذیرش خشم خدایان.

خدایان در Hades: حامیان مهربان المپ!

در Hades، این مکانیک چالش‌برانگیز به بخش‌های پایانی بازی منتقل شده و ارتباطش با ذات خدایان را از دست داده است. در طول بازی، خدایان بیشتر شبیه به حامیان سخاوتمندی هستند که برای جلب رضایت زگروئس با هم رقابت می‌کنند. آن‌ها قدرت‌هایشان را تقریباً رایگان به شما می‌دهند. گاهی شما را مجبور به انتخاب بین دو خدا می‌کنند و خدای رانده‌شده از روی کینه دشمنان را قوی‌تر می‌کند، اما در نهایت، همان خدا هم دوباره در ران بعدی با لبخند به شما موهبت (Boon) می‌دهد. این سیستم فوق‌العاده سرگرم‌کننده است، اما عمق مفهومی Bastion را ندارد.

حکم نهایی: تاج پادشاهی بر سر کدام بازی است؟

Hades بدون شک یک بازی بی‌نقص از نظر گیم‌پلی و یک شاهکار در ژانر روگ‌لایک است. اما وقتی صحبت از عمق تماتیک و به تصویر کشیدن مفهوم ایمان و احترام به قدرت‌های ماورایی باشد، Bastion همچنان بی‌رقیب است. این بازی جسارت این را داشت که خدایان را نه به عنوان ماشین‌های پخش‌کننده آپگرید، بلکه به عنوان نیروهایی پیچیده، خطرناک و شایسته احترام به تصویر بکشد. پس اگر تا به حال این بازی را تجربه نکرده‌اید، پانزدهمین سالگردش بهترین بهانه برای کشف این شاهکار فراموش‌شده است. این بازی‌ها نشان می‌دهند که دنیای بازی های استیم چقدر می‌تواند متنوع و عمیق باشد.