گیمرها، بیایید روراست باشیم! چند بار شده که تریلر یک بازی با گرافیک سرسام‌آور را دیده‌اید و فکتان افتاده، اما بعد از چند سال، بازی شبیه یک پلاستیک بی‌روح به نظر رسیده؟ کن لوین (Ken Levine)، مغز متفکر پشت شاهکارهایی مثل BioShock و System Shock، دقیقاً دست روی همین نقطه ضعف صنعت گیم گذاشته و حرف‌هایی زده که حسابی سر و صدا کرده است.

بایوشاک: درسی که فراموش شد

یادتان هست اولین بار که با اون کپسول قدیمی به شهر زیر آب Rapture در بایوشاک سفر کردید؟ اون معماری آرت دکوی خفن و زنگ‌زده، اون حس غرق‌شدگی و اتمسفر بی‌نظیر… بازی مال سال ۲۰۰۷ است، اما هنوز هم از لحاظ بصری یک شاهکار تمام‌عیار است. کن لوین در مصاحبه جدیدش با IGN می‌گوید دلیل این ماندگاری یک چیز است: «ما هیچ‌وقت شرکتی نبودیم که دنبال آخرین و خفن‌ترین تکنولوژی گرافیکی باشیم.»

نمایی از شهر زیر آب Rapture در بازی BioShock

به گفته لوین، تمرکز روی رئالیسم افراطی و شمردن تک‌تک پیچ و مهره‌های یک اسلحه، نه تنها هزینه‌بر است، بلکه تاریخ مصرف دارد. اما یک سبک هنری قوی و منحصر به فرد، مثل چیزی که در بایوشاک دیدیم، هرگز قدیمی نمی‌شود. این رویکرد را در بازی‌های موبایلی هم می‌بینیم؛ عناوینی مثل 🛒 خرید جم Brawl Stars با استایل کارتونی و جذابشان، سال‌هاست که در اوج باقی مانده‌اند چون روی گیم‌پلی و هنر تمرکز کرده‌اند، نه فقط گرافیک.

آیا به بن‌بست گرافیکی رسیده‌ایم؟

لوین پا را فراتر گذاشته و به سخت‌افزارهای جدید مثل نینتندو سوییچ ۲ و استیم ماشین جدید اشاره می‌کند و می‌گوید: «این‌ها آپگریدهای تکنولوژیکی عظیمی نیستند. استراتژی آن‌ها چیز دیگری است. فکر می‌کنم مردم کم‌کم دارند متوجه می‌شوند که ما در زمینه گرافیک به نقطه بازده نزولی (diminishing returns) رسیده‌ایم.»

نکته طلایی: بازده نزولی یعنی چی؟

یعنی برای یک پیشرفت کوچک در کیفیت گرافیک، باید هزینه‌ها و انرژی سرسام‌آوری صرف شود که دیگر برای بازیکن تفاوت چندانی ایجاد نمی‌کند. فرق بین یک بازی 4K با Ray-Tracing و یک بازی 8K با Path-Tracing برای ۹۹٪ گیمرها در حین بازی اصلاً محسوس نیست!

راه حل چیست؟ هنر، هنر و باز هم هنر!

به نظر کن لوین، کلید موفقیت در دستان یک کارگردان هنری خلاق است. او می‌گوید: «اگر کارگردان هنری و رویکرد درستی داشته باشید، لازم نیست همیشه لبه تکنولوژی حرکت کنید.» او حتی به بازی جدید خودش یعنی Judas اشاره می‌کند و می‌گوید تمام سیستم‌های روایی پیچیده‌ای که طراحی کرده‌اند، فشار زیادی روی CPU نمی‌آورد، بلکه بار اصلی روی دوش تیم خلاق و فنی خودشان بوده است.

این حرف کاملاً منطقی است. بهترین بازی‌های شوتر (FPS) لزوماً واقعی‌ترین‌ها نیستند، بلکه آن‌هایی هستند که گان‌پلی روان و حس نبرد هیجان‌انگیزی دارند. برای مثال، بسیاری از بازیکنان حرفه‌ای، هیجان و سرعت 🛒 خرید CP کالاف دیوتی موبایل را به شبیه‌سازهای نظامی سنگین ترجیح می‌دهند، چون هدف اصلی سرگرمی است.

حرف آخر این است که دفعه بعد که خواستید یک بازی را فقط به خاطر گرافیکش قضاوت کنید، به حرف‌های کن لوین فکر کنید. شاید آن بازی با استایل هنری ساده‌تر، تجربه‌ای بسیار عمیق‌تر و ماندگارتری برای شما رقم بزند. در نهایت این گیم‌پلی و هنر است که یک بازی را تبدیل به اسطوره می‌کند.